Kvennasögusafn Íslands var stofnað á nýársdag 1975 á heimili Önnu Sigurðardóttur (5. desember 1908­ ­– janúar 1996) við Hjarðarhaga 26. Hún var fyrsta forstöðukona safnsins í um 20 ár og stóð að stofnun þess ásamt Else Miu Einarsdóttur og Svanlaugu Baldursdóttur, bókasafnsfræðingum.

Anna byrjaði að safna heimildum um sögu kvenna árið 1946 en hún var þá kennari, húsfreyja og kvenréttindakona á Eskifirði. Í fyrstu var söfnunin tilviljanakennd. Anna hripaði niður minnispunkta á snepla sem voru við höndina, eins og pappírinn utan af fiskinum. Hugmyndin að stofnun safns kviknaði mun síðar, eða árið 1968, fyrir áhrif frá norrænum kvennasögufræðingum.

Samhliða störfum sínum sem forstöðukona Kvennasögusafns lagði Anna Sigurðardóttir stund á rannsóknir í kvennasögu. Eitt af hennar helstu verkum er bókin Vinna kvenna á Íslandi í 1100 ár frá 1985. Eins og nafnið gefur til kynna fjallar bókin um þau fjölbreyttu störf sem konur á Íslandi hafa unnið allt frá landnámi til okkar daga. Árið 1986 hlaut Anna heiðursdoktorsnafnbót við Háskóla Íslands, fyrst íslenskra kvenna. 

Hlekkur á sýninguna VIÐ ERUM MARGAR